Winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Wijnbericht

PDF Afdrukken E-mail
Bron: WijnInformatieCentrum (http://www.wijninfo.nl/)

7. Wat staat er op een wijnetiket?

Sta je ook wel eens te turen naar al die etiketten bij de schappen met wijn? Geen wonder, want ondanks de uitleg die vaak wordt gegeven over de smaak en de soort wijn, is het etiket op de fles zelf vaak nog een raadsel. De taal der etiketten is een van de lastigste onderdelen van wijnkennis en draagt in niet geringe mate bij tot zijn aura van mysterieuze drank. Het gemiddelde etiket heeft voor de niet ingewijde nog het meest weg van een ingewikkelde wiskundige formule met veel x-en. Er heerst in brede kringen van consumenten de mening dat als er maar veel op een etiket staat, de wijn wel goed zal zijn - om nog maar te zwijgen van de aanwezigheid van indrukwekkende plaatjes. Helaas kunnen we niet zeggen: allemaal onzin, als er maar een naam op de fles staat is het genoeg.

Een aantal zaken moet verplicht op een etiket staan. Daarbij hebben sommige landen een wetgeving die verplicht tot het toevoegen van extra gegevens over herkomst en kwaliteit, zoals Duitsland en Oostenrijk. Italië is een struikelblok door de taal, bij Duitsland komt er veel leeswerk aan te pas. Wijnen uit voormalige Oostbloklanden hebben meestal een Engels etiket maar niet altijd, en Griekse wijnen hebben vaak als enige Engelstalige informatie op het etiket de vermelding dat het om een rode of witte tafelwijn gaat - maar dat hadden we nu net ook nog wel zelf kunnen vaststellen. Het enige wijnetiket dat ons soms vertrouwd voorkomt, is dat op wijnen uit Zuid-Afrika, aangezien de tekst daar in het Zuid-Afrikaans op staat, een herkenbaar derivaat van het Oud-Nederlands. Dit gegeven zal hebben bijgedragen tot de grote populariteit van wijnen uit dit land.

Wat moeten we nu echt weten?

Natuurlijk moet er iets op een wijnetiket staan, ook al zegt dat nog niets over de smaak. Daarvoor moet je hem onherroepelijk openmaken.

Het etiket moet het volgende verplicht vermelden:

GEBIED OF LAND VAN HERKOMST

TRADITIONELE AANDUIDINGEN OF AFKORTINGEN (V.Q.P.R.D., A.O.C., D.O., D.O.C., D.O.C.G.)

NAAM VAN DE BOTTELAAR

INHOUD VAN DE FLESALCOHOLGEHALTE

PARTIJNUMMER

Niet verplicht maar wel nagenoeg universeel aanwezig op het etiket - en terecht, want het is heel belangrijk - is een jaartal. Alleen op flessen tafelwijn mag geen jaartal staan, omdat deze wijn een melange kan zijn van soms meerdere jaargangen. Het jaartal op de fles is dat van de oogst, niet dat waarin de wijn op fles is gegaan. Als je die zes elementen op het etiket hebt bestudeerd, dan weet je al een stuk meer, maar helaas zitten er her en der addertjes onder het gras.

 

Afkortingen voor kwaliteitsaanduidingen

Frankrijk:

Een AOC aanduiding (appellation d'origine contrôlée, geldt voor Frankrijk en geeft aan dat de wijn uit een specifiek gebied afkomstig is en verder aan andere (hogere) kwaliteitseisen voldoet dan de Europese wetgeving voorschrijft.

Italië, Spanje, Portugal:

Wil je iets van een Italiaans, Spaans of Portugees etiket begrijpen, dan is het nuttig om te weten dat DOC of DOCG (Denominazione di Origine Controllata <e Garantita>, Italië), DO ( Denominacion d’Origen/Origem, Spanje, Portugal) hetzelfde betekenen als AOC. Zij vertegenwoordigen ook de hoogste kwaliteit wijn in hun land.

 

Duitsland:

Om waarschijnlijk dezelfde reden als de Zuid-Afrikaanse wijnen populair zijn ('wyn van oesprong' doet toch gezellig vertrouwd aan immers), hebben de Duitse wijnen het moeilijk. De Duitse wijnwetgeving is heel streng, wat alleen maar goed is, maar dat resulteert in een ware stortvloed van informatie op het etiket.

De QbA (Qualitätswein aus bestimmten Anbaugebieten), Spätlese- en Kabinettwijnen maken het ons niet gemakkelijk, en dan is er ook nog het wettige testnummer dat op het etiket verplicht vermeld moet worden, elke wijn wordt in een onafhankelijk staatslaboratorium gekeurd om zo een slechte fles snel te kunnen traceren. Nuttig, maar verwarrend voor de consument. Het Duitse Wijninstituut heeft sinds enkele jaren; een serie wijnen van de belangrijkste druivenrassen gelanceerd met alleen de minimale informatie erop, de 'Classic' serie. De fles is nu zo sober qua etiket, dat er op een pak melk meer informatie staat, maar misschien helpt het de consument om toch eens wat vaker een fles Duitse wijn te proeven.

 

Bijzondere tafelwijnen:

Een dure Vin de Table, Vino de Mesa of Vino di Tavola (tafelwijn) betekent vaak dat de wijnmaker zich niet wilde neerleggen bij de nationale wetgeving, met name waar het voorgeschreven druivenrassen aangaat. Ondanks dat de wijn een hoog kwaliteitsniveau heeft krijgt de wijn toch de eenvoudige tafelwijnstatus De prijs echter is vergelijkbaar met een DO(CG) of AOC of soms nog hoger. Dat komt doordat de wijn dezelfde strenge behandeling heeft ondergaan als bij de hoogste kwaliteitswijn, maar voor een AOC of DO/DOC(G) afwijkende samenstelling van druivenrassen bevat.

Een van de eisen voor wijnen op de hogere niveaus is immers één of meerdere verplicht voorgeschreven druivenrassen rassen. Zo’n selectie van druivenrassen is het resultaat van lange ervaring, die heeft bewezen op een bepaalde grond erg goede wijn te geven. Denk aan de klassieke druivencombinatie cabernet sauvignon, merlot en cabernet franc, met vaak een beetje malbec voor rode Bordeauxwijnen. Een goed voorbeeld voor een afwijking van de DOC-regel is het gebruik van het druivenras cabernet sauvignon in Toscane, klassiek het land van de Italiaanse rassen sangiovese en de trebbiano, niet zozeer van Franse rassen.

Bleef het nu maar bij die verplichte vermeldingen op het wijnetiket, dan was dat al voldoende om ons een tijdje bezig te houden bij de wijnafdeling. Helaas, sommige producenten van vooral eenvoudiger wijnen scheppen er vreugde in de consument te verwarren met schitterende extra namen om de vermeende kwaliteit van hun wijnen op te vijzelen. Leuke plaatjes, stimulerende termen als 'cuvée spéciale', réserve du patron' en andere teksten moeten van een dubbeltje een kwartje maken en dat terwijl het is verboden aanduidingen te gebruiken die aanleiding kunnen geven tot verwarring. Bedenk, een wijn van drie euro blijft drie euro en dat is, gezien de kosten die elke fles wijn belasten (accijns, BTW, fles, kurk, etiket, transport, marge enz.), niet veel. Laat je nooit misleiden door toeters en bellen, want dan is de teleurstelling thuis des te groter. Bedenk dan ook, dat veel van deze kosten voor elke fles hetzelfde zijn en dat elke euro meer die je voor een wijn betaalt alleen in de kwaliteit van de wijn gaat.