Winkelwagen

Uw winkelwagen is leeg

Wijnbericht

berichten uit de wijngaard - okt. 2009; wijnreis 2009 PDF Afdrukken E-mail

11 sept. 2009. De oogst is in volle gang bij le Clos des Lumières (Fournes). De zon schijnt ook vandaag weer enthousiast, zoals sedert medio juni al het geval is. De afgelopen weken is het regelmatig tegen de 30 graden. Soms brengt de mistral wat verkoeling. Ze is in ieder geval mede debet aan de droge toestand in de wijngaard. Schimmels krijgen geen kans. De witte druiven, zoals grenache blanc, zijn al binnen. De oogst is niet overvloedig, maar kwalitatief wel goed. Nu zijn de blauwe druiven aan de beurt. Vandaag wordt er geoogst in een wijngaard met grenache noir. Gerald bedient samen met een buurman de oogstmachine. Met veel geraas en hoog boven de grond rijden zij rij voor rij door de wijngaard. De 5 ton zware machine helt af en toe vervaarlijk over op de oneffen ondergrond. ‘ C’est dangereux’ zegt Gerald, terwijl ik ook even meerijd. Hij hoeft mij niet te overtuigen. De trossen worden vrij hardhandig van de struik gerist. De romantiek van de kleine ambachtelijke wijnboer die trots zijn wijn laat proeven, is op dit moment ver te zoeken; niks ‘vendange manuelle’, dat is veel te duur, zegt de buurman. Wel herrie en vreselijk hard werken: ook vanmorgen is men al om 2 uur begonnen, vannacht dus. Voor mij zowel te vroeg als te laat om er bij te zijn. Daarom ben ik in de loop van de ochtend, om 10.00 uur, even gaan kijken. Om de sfeer op te snuiven … , stof zul je bedoelen. Nou ja, ik klaag niet, want het is voor mij als toeschouwer uitstekend vol te houden, met een trosje druiven in de hand, terwijl de zon ook vandaag .....inderdaad!

MERLOT. De totale oogst bij le Clos des Lumières duurt bijna 6 weken. Dat is niet gering. Toch staan ze er monter lachend bij als ik later op de middag de wijn kom halen, die ik heb besteld en waar ik ze ’s morgens niet voor wilde storen. Zelfs als ik meer dan de helft van de wijn moet laten staan, omdat ik onverwacht het laadvermogen van de bestelbus veel te optimistisch heb ingeschat, reageert Gerald opgewekt; zetten we zo weer terug, zegt hij …. Alleen grootvader Serrano is er niet zo blij mee. Hij schudt zijn hoofd en loopt weg. Hij ziet er moe uit. Nog een week, maximaal 10 dagen, dan is het werk gedaan, althans de oogst. Eerst nog de merlot binnenhalen, dit jaar voor het eerst. Vorig jaar hebben de Serranos’s namelijk een perceel met deze druif aangekocht. De merlot is niet toegestaan binnen de appelation van de Côtes du Rhône en zal dus als Vin du Pays in de fles gaan. What’s in a name’, zou ik zeggen.

VINIFICATIE. Ik ben erg benieuwd naar de kwaliteit van de merlot 2009 van le Clos des Lumières. Vader Serrano is er niet helemaal gerust op; er zit wat te weinig water in de grond. Al maanden heeft het niet noemenswaard geregend. De druiven zijn nog wat te klein. Droogte mag, dat is goed voor de druif. Immers, als de wijnstruik het moeilijk heeft, zet ie alles in op overleven, dus op de vrucht, de druif. Té droog is niet goed, want dan stopt de sapstroom en dus de voedselvoorziening. ‘Waterstress’ noemen ze dat. Als dat te lang duurt, sterft de plant. En om dat te voorkomen móet er worden geoogst, eventueel te vroeg wat betreft de conditie, oftewel de (on)rijpheid van de druiven.

 

In de cave van Clos de Lumières zie ik  grote slangen tussen de cuves lopen. Dat is 'delestage' legt Fabienne, de echtgenote van Gerald, uit, oftewel het rondpompen van het gistende sap van cuve naar cuve om het contact tussen sap en schilmassa te vergroten en daarmee de extractie van smaak- en kleurstoffen. Ik krijg aldus tussen de drukke activiteiten in de cave door een kort college vinificatie; het bevorderen van het contact met de schilkoek kan op meerdere manieren. Behalve delestage kan het sap in eenzelfde cuve worden rondgepompt, van onderen naar boven. Dat heet 'remontage'. Ook kan de schilkoek regelmatig worden ondergedompeld: 'pigéage', of wordt de inhoud van de cuve geroerd. Dat heeft natuurlijk ook een naam, maar die ben ik even kwijt (later: débourbage?). Bij elk van die methodes wordt het sap ook even in kontakt met de lucht gebracht, zodat er een heel klein beetje oxidatie plaats vindt. Dat maakt de wijn zachter, hoewel je moet uitkijken, met name bij de grenache, want die is nogal gevoelig voor oxidatie.

Op een gegeven moment zie ik een refractometer liggen, waar je het suikergehalte mee kunt meten, om vast te stellen wat het potentieel aan alcohol van de most is. Serrano sr. doet een druppeltje (witte) druivensap op het spiegeltje. We lezen door de kijker 16% alcohol af. Dat is niet gering, hoewel niet alle suiker wordt omgezet in alcohol én er ook gemengd wordt met lichter druivensap. Dat is maar goed ook, want wijn boven de 15% alcohol kost beduidend meer accijns bij de invoer. Hoewel het meestal niet zo'n vaart loopt, want men is in het algemeen geneigd om in dergelijke situaties een lager alcohol% op het etiket de vermelden.

MUSCAT. Mevrouw Serrano sr. komt aangelopen met een paar trossen muscats rouge druiven. Daar laten ze ook druivensap van maken. Lekker hoor, maar ook de druiven zelf zijn heerlijk. Er bestaan dus ook bláuwe muscat druiven. Op de wijacademie sprak men alleen van witte, n.l.: muscats à petit grains en muscat Alexandrie. De eerstgenoemde worden gebruikt voor de zoete muscat wijnen uit het zuiden, net voorbij Montpellier, zoals muscat Lunèl en Frontignan. En iets verderop richting Spanje, in de Rousillon: Muscat de Riversaltes. De Rhônevallei kent de Muscat de Beaumes de Venise. Het kan ook zijn dat ik even niet goed heb opgelet toen de muscat aan de orde was, want er was op die lesdagen altijd wel veel wijn die geproefd 'moest' worden ....

TOUR de VIN. Gisteren waren we in het gebied rond de Dentelles de Montmirail, o.a.in Gigondas bij Notre Dame de Pallières om wat doosjes van hun uitstekende AC Gigondas mee te nemen. De Sablet van dit domaine, een villages appelatie, staat ook klaar; relatief gezien wat eenvoudiger dan de grote Gigondas broer, maar met een mooie fruitconcentratie én een verrassende prijs. We gaan ook even aan bij Fond Croze. Daniël Long vertelt dat zij over ongeveer een week de syrah en grenache uit het dal gaan oogsten. De hellingen zijn over 3 weken aan de beurt, dus begin oktober. We brengen daarna een bezoek aan het wat zuidelijker gelegen Cairanne, waar dom.Galuval met de cuvée van 70% Grenache en de rest syrah veel kwaliteit levert voor een zeer acceptabele prijs. We hebben de wijnen van dit domaine meerdere keren geproefd tijdens de verschillende manifestaties en en keuze gemaakt. Het is nu zover dat deze cuvée aan (het smaakoordeel van) de wijnliefhebbers in Nederland voor te stellen.

Een klein uurtje later zijn we in Courthézon voor de Chateauneuf du Pape van dom. Bastide St. Dominique, de wijn met 92 punten van de Wine Spectator. We komen aan op het moment dat de familie aan de lunchtafel zit. De klantvriendelijkheid is echter nog groter dan de bijna heilige middagpauze en we kunnen de eerder afgesproken hoeveelheid wijn inladen.

Vervolgens gaat de reis naar Lirac/Tavel. Snapt u nu waarom er voor le Clos des Lumière niet meer genoeg laadruimte was?

 

REGEN? Ruim een week later, als we weer thuis zijn, zien we op het nieuws dat het in zuid Frankrijk overvloedig regent met overstromingen als gevolg. Harry Bosmans (de Rhône specialist) zegt daarover dat het in de zuidelijke Rhônestreek weliswaar heeft geregend, maar binnen proporties; de regen was zeer welkom: de druiven kregen meer volume, het suikergehalte werd relatief lager én de phenolische rijping kon wat verder doorgaan, dat wil zeggen dat de smaakstoffen in de schil rijper, zachter en smakelijker worden. Het mooiste zou zijn als het weer gaat waaien, stelt hij vast, zodat de druiven drogen en er minder kans op rotting is. Hoe dat verder is gegaan, horen we op een later moment. Evenals hoe het druivennat zich gedraagt (lees: ontwikkelt) in de cave.

Tot de volgende keer!

Robert Groot.

Terug